Petition · 10 November 2026

From outside parliament to the heart of Dutch parliamentary work

We did not stop at making our voice heard: we put the case before the Standing Committee on Asylum and Migration.

609confirmed signatures
10 November 2026handed over in The Hague
2026Z21542petition number at the House
6documented asylum cases

The petition closed for signing after it was handed over.

On 10 November 2026, our presence at the Dutch House of Representatives in The Hague was not just an occasion to hand over a petition, and the peaceful vigil outside the building was not just a symbolic gesture of solidarity.

It was the day the case of Druze asylum seekers moved from a community appeal to a direct legal and institutional discussion with the Standing Committee on Asylum and Migration (Vaste commissie voor Asiel en Migratie) of the Dutch House of Representatives (Tweede Kamer).

What did we do inside parliament?

A delegation of the association entered the parliament building and met representatives of the Standing Committee on Asylum and Migration for about 22 minutes, setting out the core of the case and the legal and humanitarian background of the risks faced by Druze asylum seekers from Syria.

We did not come with general concerns or emotional appeals. We brought a complete file, containing:

the petition submitted to the parliamentary committee;
a legal position paper based on Dutch and European legislation and international conventions;
documented international reports and sources on the situation in Syria and the abuses suffered by members of the Druze community;
six documented individual asylum case studies, prepared with the explicit verbal and written consent of the people concerned to use their information and documents in the file submitted to parliament, with due regard for their privacy and the protection of personal data.

Our central message was clear:

The official recognition of the Druze as a group with a specific risk profile (specifiek risicoprofiel) must be reflected in the practical application of asylum policy, and in a serious and reasoned individual assessment of every request for protection.

How did the committee respond?

The meeting brought discussion and clear interest in the documents. Several committee members expressed their appreciation for the legal and professional work, and asked to receive the files electronically to study them more widely.

The leader of the BBB party, who took part in the meeting, said she was willing to look into raising the matter with the relevant government bodies within the parliamentary framework.

So our task did not end with handing over the petition: there is now an institutional follow-up path to build on.

And outside parliament… another message

While the delegation was inside, members of our community stood outside the building in The Hague, carrying a message of solidarity and responsibility towards those in our community who are waiting for fairness and protection.

Several committee members said during the meeting that they had seen the vigil from inside the building, and showed interest in it.

So the two messages met: a documented legal voice inside the parliamentary committee, and a peaceful community voice outside parliament.

The silent vigil showed that strong messages do not always need slogans, and that a peaceful, organised presence can carry a clear message to legislative institutions.

We did not wait long for the next step

The next day, 11 November 2026, the legal committee sent the complete file electronically to the Standing Committee on Asylum and Migration, as its representatives had asked during the meeting.

In that correspondence it also referred to the ruling of the Dutch Council of State (Raad van State) issued the same day, ECLI:NL:RVS:2026:6544, on the assessment of the security situation in Syria in the asylum case of a Syrian Druze asylum seeker.

We have included this ruling in our legal follow-up, because it matters for the debate on a careful and reasoned assessment of the risks of return — while stressing that every asylum application has its own individual legal assessment.

What next?

The phase of parliamentary and legal follow-up has now begun, and it matters no less than submitting the petition itself.

The association and its legal committee will stay in contact with the Standing Committee on Asylum and Migration and its members, follow up on the possibility of parliamentary questions, raise the matter with the relevant government bodies, and watch how far official policy is reflected in individual decisions on Druze asylum seekers.

We know that handing over the petition does not mean the matter is settled, and that the meeting with the parliamentary committee does not mean official decisions or binding government commitments.

But we also know that rights are not protected by silence, and that serious legal files need follow-up, persistence and documented evidence.

Our message was clear, and it still is:

We are not asking for privileges, nor for an exception to the law. We are asking for the law to be applied fairly, and for the real risks faced by members of our community not to be reduced to general assessments that do not reflect their reality.

We ask that the facts be examined, the evidence weighed, and legal protection treated as a right assessed by the established standards — not just words in an official policy.

Thank you to everyone who signed, supported, contributed, travelled and stood outside parliament.

Thank you to everyone who worked behind the scenes, prepared the documents, checked the sources and followed the legal details.

And thank you to everyone who contributed to this entirely voluntary work, giving their time, effort and expertise to complete this file and bring it into the heart of the Dutch parliament.

What was achieved was not the work of one person or one group, but the result of collective work in which the community’s presence and the legal and institutional work came together.

We have put our case before the Standing Committee on Asylum and Migration of the Dutch parliament. Now begins the responsibility of follow-up, until documented demands become debate, accountability and the fair application of the law.

Druze Community Netherlands (DGINL)
Druzen Gemeenschap Nederland
11 November 2026

What we submitted

The petition and its annexes were submitted in Dutch and Arabic; the Dutch text is shown here.

Petitie aan de Tweede Kamer — Bescherming van Druzische asielzoekers uit Syrië

Ingediend namens Druzen Gemeenschap Nederland

Aan de Voorzitter en de leden van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, in het bijzonder de vaste commissie voor Asiel en Migratie

HET VERZOEK

Wij verzoeken de Tweede Kamer de Nederlandse regering op te roepen ervoor te zorgen dat het behoren tot de Druzische gemeenschap — als officieel erkend specifiek risicoprofiel — daadwerkelijk gewicht krijgt in de individuele beoordeling van asielaanvragen uit Syrië. Wij vragen niet om automatische bescherming voor iedere Druzische persoon. Wij vragen dat elk afwijzend besluit en elk terugkeerbesluit een duidelijke, individuele motivering bevat die, in het licht van de meest actuele landeninformatie en de persoonlijke omstandigheden, uiteenzet waarom betrokkene géén gegronde vrees voor vervolging heeft en géén reëel risico op ernstige schade loopt.

Wanneer een binnenlands beschermingsalternatief wordt tegengeworpen, verzoeken wij de wettelijke voorwaarden daarvan volledig op het individuele geval toe te passen: feitelijke veiligheid, de mogelijkheid om te reizen, toegang te krijgen en zich te vestigen, de redelijkheid van vestiging, en de beschikbaarheid van basisvoorzieningen — met een toets of de actor van de dreiging betrokkene kan bereiken en of effectieve bescherming beschikbaar is. Damascus, of welk ander gebied dan ook, mag niet automatisch als veilig alternatief gelden, noch louter omdat het in theorie bereikbaar is.

WAAROM WIJ DIT VRAGEN

Ten eerste heeft de Nederlandse regering op 22 april 2026 Druzen uit Syrië aangemerkt als groep met een specifiek risicoprofiel, tegen de achtergrond van de ernstige escalatie van geweld in Suwayda, de ontvoering van Druzische vrouwen en meisjes, de vernieling van religieuze heiligdommen, en aanhoudende geweldsincidenten waarbij Druzische burgers om het leven kwamen. Die kwalificatie betekent geen automatisch recht op bescherming, maar vereist wel dat het Druzisch-zijn een reëel wegend element is bij de beoordeling van het individuele risico.

Ten tweede laat de EUAA-beoordeling over Druzen zien dat personen uit deze groep, afhankelijk van hun individuele omstandigheden, kunnen worden blootgesteld aan handelingen die de drempel van vervolging kunnen bereiken — waaronder buitengerechtelijke executie, foltering, willekeurige detentie, ontvoering, seksueel geweld en gedwongen verdwijning. De band met de religieuze identiteit weegt bijzonder zwaar wanneer die identiteit zélf een element is in de selectie of het viseren van het slachtoffer.

Ten derde concludeert de EUAA in Country Guidance: Syria dat de Syrische overgangsregering in de huidige Europese beoordeling niet voldoet aan de vereisten van een actor van bescherming die effectieve, niet-tijdelijke en toegankelijke bescherming kan bieden. Dat punt weegt in het bijzonder wanneer de dreiging van een overheidsactor uitgaat, of wanneer iemand staatsbescherming nodig heeft tegen een niet-statelijke actor, gemeenschap of groep die hem kan bereiken.

In juli 2025 vond in Suwayda een golf van zwaar geweld plaats. Nederlandse, Europese en VN-bronnen wijzen op grote aantallen doden, ontheemden en vermisten, en op de ontvoering van Druzische vrouwen en meisjes. Amnesty International documenteerde buitengerechtelijke executies, waaronder een geval waarin de vraag naar de religieuze identiteit rechtstreeks deel uitmaakte van het viseren. Deze petitie erkent dat de gebeurtenissen in Suwayda meerdere partijen kenden en dat elke schending tegen burgers, door welke partij ook, onderzocht moet worden; dat er meerdere partijen waren, sluit echter niet uit dat binnen het conflict vervolging op grond van religieuze identiteit heeft plaatsgevonden.

De beoordeling beperkt zich niet tot Suwayda. In Jaramana en Ashrafiyat Sahnaya deed zich in 2025 ernstig geweld voor, en duizenden Druzische studenten verlieten universiteiten in verschillende steden nadat zij zich bedreigd voelden. Deze feiten tonen aan dat de vraag hoe ver de dreiging reikt niet automatisch mag worden beperkt tot de provinciegrenzen van Suwayda — en evenmin dat het staken van een studie op zichzelf een zelfstandig bewijs van vervolging is.

De gebeurtenissen in Qalb Loze in 2015 worden hier genoemd als historische context die de objectieve vrees voor takfiristisch discours en groeperingen met een jihadistische achtergrond verklaart. Zij worden niet gebruikt als zelfstandig bewijs van het huidige risico, noch om juridische verantwoordelijkheid bij de huidige regering te leggen. De beoordeling van het actuele risico steunt in hoofdzaak op recente feiten en bronnen uit 2025 en 2026.

BINNENLANDSE BESCHERMING EN DAMASCUS

De EUAA maakt duidelijk dat Damascus in sommige gevallen een binnenlands alternatief kan vormen, met name afhankelijk van het individuele profiel, de middelen, het steunnetwerk en het vermogen om in de basisbehoeften te voorzien. Deze petitie stelt daarom niet dat Damascus voor iedere Druzische persoon onveilig is. Zij benadrukt wél dat de EUAA binnenlandse bescherming in Damascus in het algemeen niet veilig acht wanneer de gegronde vrees juist de overgangsregering zelf betreft, en dat het ontbreken van een effectieve nationale beschermingsactor doorslaggevend wordt wanneer de actor van de dreiging betrokkene kan bereiken.

Daarom moeten worden onderzocht: de actor van de dreiging en diens bereik, het vermogen om iemand op te sporen, de route en de toegang, het steunnetwerk, huisvesting, werk, gezondheidszorg en basisbehoeften — telkens in het licht van de individuele omstandigheden van de asielzoeker. Van een burger mag niet worden verlangd dat hij terugvalt op een lokale gewapende groep als vervanging van effectieve en duurzame staatsbescherming.

VERVOLGING EN SUBSIDIAIRE BESCHERMING

Er moet onderscheid worden gemaakt tussen twee complementaire juridische sporen. Ten eerste de vluchtelingenstatus, wanneer er een gegronde vrees voor vervolging bestaat die verband houdt met een beschermingsgrond, waaronder godsdienst. Ten tweede subsidiaire bescherming, wanneer iemand een reëel risico op ernstige schade loopt, ook als in zijn geval het vereiste verband tussen die schade en een vervolgingsgrond niet komt vast te staan. Het niet vaststaan van religieuze vervolging in een individueel geval mag er dus niet toe leiden dat de beoordeling eindigt zonder een zelfstandige toets aan subsidiaire bescherming.

ONZE VERZOEKEN AAN DE TWEEDE KAMER

Druzen uit Syrië te blijven aanmerken als groep met een specifiek risicoprofiel, en te waarborgen dat deze kwalificatie daadwerkelijk doorwerkt in de individuele beoordeling — zonder haar om te zetten in automatische bescherming, en zonder haar te laten verworden tot een kwalificatie zonder gevolg.
Te waarborgen dat de IND afzonderlijk en kenbaar beoordeelt, enerzijds de gegronde vrees voor vervolging op grond van godsdienst of een andere beschermingsgrond, en anderzijds het reële risico op ernstige schade dat subsidiaire bescherming kan rechtvaardigen.
Bij het tegenwerpen van een binnenlands beschermingsalternatief de wettelijke voorwaarden volledig op betrokkene toe te passen — veiligheid, het bereik van de actor van de dreiging, de mogelijkheid te reizen en toegang te krijgen, de redelijkheid van vestiging, middelen, steunnetwerk en basisbehoeften — en Damascus of enig ander gebied niet automatisch als veilig alternatief aan te merken.
De EUAA-beoordeling van de effectiviteit van nationale bescherming in Syrië uitdrukkelijk te betrekken, en niet aan te nemen dat het bestaan van instellingen of veiligheidstroepen op zichzelf effectieve, niet-tijdelijke en toegankelijke bescherming betekent; evenmin mag de aanwezigheid van lokale gewapende groepen gelden als vervanging van staatsbescherming.
De beoordeling van Druzische dossiers periodiek te actualiseren op basis van de meest recente landeninformatie, met een helder onderscheid tussen Country Guidance als juridische analyse en COI-rapporten, het ambtsbericht en VN- en mensenrechtenbronnen als feitenbronnen.

OVER DE BEWIJSVOERING

De toestand van wegen, voorzieningen, economie en gezondheidszorg wordt gebruikt als contextuele of cumulatieve factor bij de beoordeling van de feitelijkheid en redelijkheid van terugkeer of van een binnenlands alternatief. Zij wordt niet op zichzelf aangevoerd als bewijs van religieuze vervolging. Evenmin wordt een individueel geval of een lokale verklaring omgezet in bewijs van algemeen beleid zonder onafhankelijke onderbouwing.

JURIDISCHE GRONDSLAG

Dit verzoek steunt op het Vluchtelingenverdrag van 1951, in het bijzonder artikel 1A(2) inzake de gegronde vrees voor vervolging wegens godsdienst of een andere beschermingsgrond; op artikel 3 EVRM, dat uitzetting naar een risico op foltering of onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing verbiedt; en op het geldende Europese kader voor internationale bescherming, waaronder Verordening (EU) 2024/1347, die Richtlijn 2011/95/EU heeft vervangen — met inbegrip van de bepalingen over actoren van vervolging of ernstige schade, actoren van bescherming, het binnenlands beschermingsalternatief, daden en gronden van vervolging, en subsidiaire bescherming. De toepassing dient te berusten op de meest actuele landeninformatie en op de individuele omstandigheden van betrokkene.

TOT SLOT

Wij vragen geen voorrecht en geen automatische bescherming enkel op grond van religieuze afkomst. Wij vragen dat de officiële erkenning van Druzen als groep met een specifiek risicoprofiel werkelijk doorwerkt in individuele besluiten, en dat het risico wordt onderzocht zoals het feitelijk is: wie is de actor? Kan hij betrokkene bereiken? Bestaat er effectieve nationale bescherming? En bestaat er voor déze persoon een binnenlands alternatief dat veilig, toegankelijk, redelijk en duurzaam is?

Het zorgvuldig stellen van deze vragen beschermt het beginsel van de individuele beoordeling, en voorkomt tegelijk dat een officieel erkend risicoprofiel verwordt tot een theoretische kwalificatie zonder gevolgen voor het besluit.

Druzen Gemeenschap Nederland

I – Officiële Nederlandse bronnen

Ministerie van Buitenlandse Zaken – Algemeen ambtsbericht Syrië, januari 2026

Link Rijksoverheid – Algemeen ambtsbericht Syrië januari 2026

Functie in het dossier: de centrale bron van landeninformatie. Wordt gebruikt om aan te tonen: het aantal Druzen vóór de oorlog, de gebeurtenissen in Jaramana en Sahnaya, het vertrek van circa 9.000 Druzische studenten van hun universiteiten, de aantallen ontvoerde en vermiste vrouwen en meisjes, de vermisten, de verwoesting van heiligdommen, de risico’s op de weg Damascus–Suwayda en de situatie in de dorpen.

Nederlandse regering – actualisering van het landenbeleid Syrië, 22 april 2026

Link Rijksoverheid – Minister Van den Brink actualiseert landenbeleid Syrië

Functie in het dossier: toont aan dat Druzen officieel zijn aangemerkt als specifiek risicoprofiel, met verwijzing naar het geweld in Suwayda, de ontvoering van vrouwen en meisjes en de verwoesting van heiligdommen.

Ministerie van Buitenlandse Zaken – Reisadvies Syrië

Link NederlandWereldwijd – Reisadvies Syrië

Functie in het dossier: wordt alleen gebruikt als politiek en contextueel element, niet als vervanging van de juridische asieltoets. Het geeft aan dat heel Syrië de kleurcode rood heeft.

II – Bronnen van de Verenigde Naties en de Europese Unie

Verenigde Naties / OHCHR – rapporten en communicaties van VN-deskundigen over de gebeurtenissen in Suwayda

Link OHCHR Special Procedures – Communication AL SYR 7/2025

Functie in het dossier: gebruikt voor de cijfers over ontheemding, vermisten en ontvoerde vrouwen en meisjes, en voor de meldingen van seksueel geweld, haatzaaiende uitlatingen en opruiing.

EUAA – Country Guidance / Country of Origin Information over de Druzen en Syrië

Link EUAA – Country Guidance: Syria

Link EUAA – 4.9.3 Druze

Link EUAA – 6. Actors of protection

Link EUAA – 7. Internal protection alternative

Functie in het dossier: gebruikt om aan te tonen dat Druzen kunnen worden blootgesteld aan executies, foltering, willekeurige detentie, ontvoering, seksueel geweld en gedwongen verdwijning, en voor de analyse van vervolging en het binnenlands beschermingsalternatief.

VN-bronnen over opruiing en tribale mobilisatie

Link Human Rights Watch – de gebeurtenissen in Suwayda, mobilisatie en haatzaaiende uitlatingen, 22 juli 2025

Functie in het dossier: gebruikt om aan te tonen dat desinformatie en opruiende taal hebben bijgedragen aan de uitbreiding van de confrontatie en aan de mobilisatie van strijders van buiten Suwayda.

III – Onafhankelijke mensenrechtenorganisaties

Amnesty International – documentatie van buitengerechtelijke executies in Suwayda

Link Amnesty International – buitengerechtelijke executies van Druzen in Suwayda, 2 september 2025

Functie in het dossier: toont executies van Druzen aan door regeringstroepen of daaraan gelieerde troepen, en bevat feiten die rechtstreeks verband houden met de religieuze identiteit.

Human Rights Watch – rapporten over de gebeurtenissen in Suwayda

Link Human Rights Watch – schendingen en humanitaire noodsituatie tijdens de gevechten in Suwayda, 22 juli 2025

Link Human Rights Watch – geen verantwoording voor de schendingen in Suwayda, 15 januari 2026

Functie in het dossier: gebruikt om de schendingen, plunderingen, brandstichtingen en humanitaire gevolgen te documenteren.

Berichtgeving over Qalb Lozah en Jabal al-Summaq in 2015

Link Reuters report republished by Cyprus Mail – Qalb Loze, 11 June 2015

Link The Washington Institute – Syria's Druze Under Threat, 17 June 2015

Functie in het dossier: gebruikt om de historische achtergrond aan te tonen van de angst voor groeperingen met een jihadistische achtergrond, van religieuze druk en van aantasting van heiligdommen.

IV – Lokale bronnen die met voorzichtigheid moeten worden aangeduid

Suwayda Center for Documentation and Media – het geval van de zuigeling Lia Fadi al-Duaybis

Link Suwayda Center for Documentation and Media – het geval van de zuigeling Lia Fadi al-Duaybis

Wijze van gebruik: wordt gebruikt als documentatie van een individueel geval dat zorgen oproept over discriminatie bij de toegang tot medische behandeling. Er moet duidelijk worden vermeld dat het discriminerende motief is ontleend aan de verklaring van de familie en onafhankelijk onderzoek vereist.

Verklaringen en rapporten over de ‘verklaring van kwijting’ en de salarissen van ambtenaren in Suwayda

Link Syrian Observatory for Human Rights – salarissen in Suwayda gegijzeld door de verklaring van kwijting, 8 augustus 2026

Wijze van gebruik: gebruikt om de economische en administratieve druk te laten zien, waarbij wordt vermeden de maatregel zonder bredere onafhankelijke bron te veralgemenen tot elke Druzische ambtenaar in Syrië.

V – Tabel van de belangrijkste cijfermatige feiten

Studenten die hun universiteit verlieten circa 9.000 · Bron: Ministerie van Buitenlandse Zaken · Gebruik: aanwijzing dat de angst zich tot buiten Suwayda uitstrekt

Ontvoerde vrouwen en meisjes 105 · Bron: VN-bronnen / Nederlands ambtsbericht · Gebruik: vermelden met de datum van de bron

Vermiste vrouwen en meisjes 80 · Bron: VN-bronnen / Nederlands ambtsbericht · Gebruik: tussenstand, geen eindtotaal

Totaal aantal vermisten 763 · Bron: VN-bronnen / Nederlands ambtsbericht · Gebruik: tussenstand

Ontheemden circa 192.000 · Bron: Verenigde Naties · Gebruik: vermelden met de datum van de schatting

Doden 1.013 / circa 1.700, volgens verschillende bronnen · Bron: Nederlandse bronnen / EUAA / VN · Gebruik: de cijfers niet samenvoegen; elk cijfer wordt aan zijn eigen bron toegeschreven

Getroffen dorpen meer dan 30 / circa 35, volgens de bronnen · Bron: Ministerie van Buitenlandse Zaken / EUAA · Gebruik: het verschil in de definitie van controle/verwoesting vermelden

VI – Juridisch kader

Bijgewerkte juridische opmerking: Verordening (EU) 2024/1347 is van toepassing met ingang van 12 juni 2026, en Richtlijn 2011/95/EU is met ingang van dezelfde datum ingetrokken. De definitieve versie gaat daarom uit van de geldende verordening.

Vluchtelingenverdrag van 1951 – artikel 1A(2): gegronde vrees voor vervolging, onder meer wegens godsdienst.

Link UNHCR – definitie van een vluchteling en artikel 1A(2) van het Verdrag van 1951

Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens – artikel 3: verbod op terugzending naar een risico op foltering of onmenselijke of vernederende behandeling.

Link Europees Hof voor de Rechten van de Mens – tekst van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens

Verordening (EU) 2024/1347 – het geldende Europese kader voor de normen voor internationale bescherming, waaronder actoren van vervolging en van bescherming, het binnenlands beschermingsalternatief, vervolgingsgronden en daden van vervolging, en subsidiaire bescherming.
Statuut van Rome – artikel 7: bepaalde gedocumenteerde daden kunnen, als aan de voorwaarden is voldaan, onder misdrijven tegen de menselijkheid vallen.

Link Internationaal Strafhof – Statuut van Rome (Arabische versie)

Genocideverdrag – wordt met voorzichtigheid gebruikt; de kwalificatie genocide wordt niet aan een internationale instantie toegeschreven, tenzij die instantie haar juridisch heeft vastgesteld.

Link OHCHR – Verdrag inzake de voorkoming en de bestraffing van genocide

VII – Regels voor het gebruik van bronnen in het dossier

Elk cijfer moet gekoppeld zijn aan de bron en de datum waarin het is vermeld.
Bij voorkeur geldt deze rangorde van bewijskracht: Nederlandse regering → Verenigde Naties/EUAA → internationale mensenrechtenorganisaties → lokale bronnen.
Individuele verklaringen worden zonder aanvullende bron niet als algemeen beleid voorgesteld.
Het reisadvies wordt niet op zichzelf gebruikt als juridisch argument voor het recht op asiel.
Er moet onderscheid worden gemaakt tussen een algemeen veiligheidsrisico en vervolging die rechtstreeks verband houdt met de Druzische identiteit.
Wanneer cijfers uiteenlopen, worden de verschillen transparant weergegeven en wordt niet het hoogste cijfer gekozen zonder de bron ervan te vermelden.

Juridische bronnen waaraan in deze versie voorrang is gegeven

1. Government of the Netherlands, Minister Van den Brink actualiseert landenbeleid Syrië, 22 april 2026 – Druzen aangemerkt als specifiek risicoprofiel, met behoud van de individuele beoordeling en het binnenlands beschermingsalternatief.

2. EUAA, Country Guidance: Syria, december 2025, sectie 4.9.3 Druze – beoordeling van de risico’s voor Druzen en de noodzaak die te verbinden met de individuele omstandigheden.

3. EUAA, Country Guidance: Syria, december 2025, sectie 6 Actors of protection – beoordeling dat de overgangsregering niet voldoet aan de eisen voor een actor van bescherming in de zin van artikel 7.

4. EUAA, Country Guidance: Syria, december 2025, sectie 7 Internal protection alternative – Damascus kan slechts in sommige gevallen een alternatief zijn, na toetsing van de veiligheid, de bereikbaarheid, de redelijkheid en de individuele omstandigheden.

1. Reuters – Syrian leader Sharaa’s path from global jihad to Trump meeting, 14 mei 2025. https://www.reuters.com/world/middle-east/syrian-leader-sharaas-path-global-jihad-trump-meeting-2025-05-14/
2. Al Jazeera – Nusra leader: Our mission is to defeat Syrian regime, 28 mei 2015. https://www.aljazeera.com/news/2015/5/28/nusra-leader-our-mission-is-to-defeat-syrian-regime
3. Video van het interview van Al Jazeera (Ahmed Mansour) met Abu Mohammad al-Jolani, inclusief het fragment over de Druzische gemeenschappen. https://youtu.be/7Kg4z60fzTg?is=aJZJrMBw844Xc8Mn
4. VN-Mensenrechtenraad, “I Lost My Dignity”: Sexual and Gender-Based Violence in the Syrian Arab Republic, A/HRC/37/CRP.3. https://www.ohchr.org/sites/default/files/Documents/HRBodies/HRCouncil/CoISyria/A-HRC-37-CRP-3.pdf
5. Hetzelfde VN-rapport, paragraaf 60, over Qalb Lozah en gedwongen bekering, druk tot huwelijk, de nikab en religieuze kleding. https://www.ohchr.org/sites/default/files/Documents/HRBodies/HRCouncil/CoISyria/A-HRC-37-CRP-3.pdf
6. Al Jazeera – bericht over het doden van Druzische dorpsbewoners in Qalb Lozah in juni 2015. https://www.aljazeera.com/news/2015/6/28/druze-residents-in-israel-denounce-its-syria-policy
7. Al Jazeera – Al-Nusra leader Jolani announces split from al-Qaeda, 29 juli 2016. https://www.aljazeera.com/news/2016/7/29/al-nusra-leader-jolani-announces-split-from-al-qaeda
8. Reuters / EUAA – het offensief van december 2024 en de val van de regering-Assad. https://www.reuters.com/world/middle-east/main-rebel-factions-syria-2024-12-08/
8b. EUAA – Overview of conflicts in Syria. https://dip-aws.euaa.europa.eu/coi/syria/2025/country-focus/1-political-and-human-rights-developments/11-overview-conflicts
9. Asielagentschap van de Europese Unie (EUAA) – Recent developments in Syria; benoeming van Ahmed al-Sharaa tot overgangspresident op 29 januari 2025. https://www.euaa.europa.eu/interim-country-guidance-syria/1-recent-developments-syria
10. EUAA – Syria: Security Situation, juli 2026. https://dip-aws.euaa.europa.eu/syria-security-situation/121-syrian-transitional-government-security-forces
11. The Rest Is Politics: Leading, aflevering 120 – interview met Ahmed al-Sharaa, 10 februari 2025. https://podscripts.co/podcasts/the-rest-is-politics-leading/120-the-new-president-of-syria-trump-palestine-and-having-a-10-million-bounty-on-your-head-ahmed-al-sharaa
12. Speciale procedures van de Verenigde Naties – communicatie over de gebeurtenissen in Suwayda, met meldingen van ten minste 105 ontvoerde Druzische vrouwen en meisjes en circa 192.000 ontheemden. https://spcommreports.ohchr.org/fr/TMResultsBase/DownLoadPublicCommunicationFile?gId=30247
13. Speciale procedures van de Verenigde Naties – Syrië, augustus 2025, over aanvallen op Druzische gemeenschappen. https://spcommreports.ohchr.org/TmSearch/Mandates?m=46
14. Onafhankelijke Internationale Onderzoekscommissie van de VN inzake de Syrische Arabische Republiek – A/HRC/61/CRP.7, de gebeurtenissen in Suwayda en omgeving, juli 2025. https://www.ohchr.org/en/documents/reports/ahrc61crp7-i-lost-my-dignity-events-sweida-and-surrounding-areas-july-2025
15. Hetzelfde rapport van de VN-commissie – beoordeling van de tribale strijders die de regeringstroepen vergezelden op 14–16 juli 2025. https://www.ohchr.org/en/documents/reports/ahrc61crp7-i-lost-my-dignity-events-sweida-and-surrounding-areas-july-2025
16. Hetzelfde rapport van de VN-commissie – bevindingen over individuele verantwoordelijkheid en over schendingen die aan verschillende partijen worden toegeschreven. https://www.ohchr.org/en/documents/reports/ahrc61crp7-i-lost-my-dignity-events-sweida-and-surrounding-areas-july-2025
17. Hetzelfde rapport van de VN-commissie – documentatie van de toespraak van 19 juli 2025 en de context daarvan. https://www.ohchr.org/en/documents/reports/ahrc61crp7-i-lost-my-dignity-events-sweida-and-surrounding-areas-july-2025
18. Materiaal van de EUAA en de VN-commissie over de bescherming van burgers, verantwoording en niet-herhaling. https://dip-aws.euaa.europa.eu/syria-security-situation/121-syrian-transitional-government-security-forces

Aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal – ten behoeve van de vaste commissie die asiel en migratie behandelt

Managementsamenvatting

Dit position paper verzoekt de Tweede Kamer erop toe te zien dat Druzen-asielzoekers uit Syrië daadwerkelijk bescherming kunnen krijgen wanneer hun individuele omstandigheden daartoe aanleiding geven. Het document vraagt niet om automatisch verblijf op grond van religieuze identiteit alleen. Het vraagt om een indringende individuele beoordeling die serieus rekening houdt met de officiële Nederlandse kwalificatie van Druzen als specifiek risicoprofiel en die een binnenlands beschermingsalternatief niet veronderstelt tenzij dit daadwerkelijk veilig, bereikbaar en duurzaam is. De analyse steunt primair op het Nederlandse ambtsbericht, de Nederlandse beleidsactualisering, VN-bronnen, EUAA en onafhankelijke internationale mensenrechtenorganisaties.

Drie juridische pijlers

De kern berust op drie samenhangende pijlers: (1) de Nederlandse regering heeft Druzen sinds 22 april 2026 aangemerkt als specifiek risicoprofiel; (2) EUAA beschrijft dat Druzen, afhankelijk van hun individuele omstandigheden, kunnen worden blootgesteld aan handelingen die vervolging kunnen vormen, waaronder buitengerechtelijke executies, foltering, willekeurige arrestatie, ontvoering, seksueel geweld en gedwongen verdwijning; en (3) EUAA beoordeelt dat de Syrische overgangsregering niet voldoet aan de vereisten voor een actor van bescherming die effectieve, niet-tijdelijke en toegankelijke bescherming kan bieden.

De beoogde juridische consequentie is geen automatische verblijfsvergunning voor iedere Druus. Wel moet de motivering van een afwijzing of terugkeerbesluit zwaarder en concreter zijn wanneer het specifieke risicoprofiel samenvalt met persoonlijke of regionale risicofactoren en effectieve nationale bescherming ontbreekt. Veiligheid of interne bescherming mag dan niet worden aangenomen, maar moet individueel en overtuigend worden gemotiveerd.

1. Wie zijn de Druzen?

De Druzen, die zichzelf ook al-Muwahhidun noemen, vormen een kleine religieuze gemeenschap met een geschiedenis van ongeveer duizend jaar in het Midden-Oosten. Het Nederlandse Algemeen ambtsbericht Syrië van januari 2026 vermeldt dat vóór de burgeroorlog ongeveer 700.000 Druzen in Syrië woonden, circa drie procent van de toenmalige bevolking.

De grootste Druzen-concentratie bevindt zich in de provincie Sweida. Historische gemeenschappen bestaan daarnaast in Jaramana en Ashrafiyat Sahnaya nabij Damascus, in Jabal al-Sheikh en in enkele dorpen in Idlib. De gemeenschap heeft een eigen religieuze identiteit en tradities en kent geen gebruikelijke missionaire toetreding. Historische perioden van religieuze vervolging verklaren mede het belang van terughoudendheid bij het openbaar maken van de identiteit en de historische concentratie in berggebieden die bescherming en sociale autonomie boden.

2. Een geschiedenis waarin religieuze identiteit herhaaldelijk een risicofactor was

In verschillende perioden werd de religieuze eigenheid van Druzen een aanleiding voor druk, religieuze dwang of direct geweld. Een recent historisch voorbeeld is Qalb Lozeh in Idlib in juni 2015, waar leden van Jabhat al-Nusra Druzen-bewoners doodden. Deze gebeurtenis wordt hier uitsluitend als historische context gebruikt voor de objectieve vrees voor sektarische en jihadistische retoriek, niet als zelfstandig bewijs voor verantwoordelijkheid van de huidige regering voor gebeurtenissen in 2025-2026.

Ook de ISIS-aanval op Sweida en omliggende dorpen op 25 juli 2018, waarbij honderden mensen werden gedood of gewond en vrouwen en kinderen werden ontvoerd, heeft diepe sporen nagelaten in het collectieve geheugen. Historische feiten en actuele juridische verantwoordelijkheid moeten strikt van elkaar worden onderscheiden; de actuele risicoanalyse steunt primair op recente en onafhankelijke bronnen.

3. Jaramana en Sahnaya: waarschuwing vóór Sweida

Het geweld van juli 2025 kwam niet uit het niets. Eind april en begin mei 2025 vond ernstig sektarisch geweld plaats in Jaramana, Sahnaya en Ashrafiyat Sahnaya, gebieden met belangrijke Druzen-gemeenschappen. Het Nederlandse ambtsbericht beschrijft deze escalatie. Volgens het Syrian Network for Human Rights vielen tussen 29 april en 4 mei 2025 in Jaramana, Sahnaya en delen van Sweida 111 doden onder burgers en strijders. Deze gebeurtenissen vormden een ernstige waarschuwing voor de latere escalatie in Sweida.

4. Maatschappelijke opruiing, tribale mobilisatie en een ruimer risicobereik

De gebeurtenissen in Sweida laten zien dat het risico niet uitsluitend voortkwam uit confrontaties tussen officiële troepen en lokale gewapende groepen. Desinformatie, sektarische opruiing en mobilisatie van tribale strijders uit andere gebieden droegen bij aan de escalatie. Voor het asielrecht is relevant dat vervolging of ernstige schade ook van niet-statelijke actoren kan uitgaan wanneer de staat geen effectieve en duurzame bescherming kan of wil bieden.

5. Universiteiten als onveilige omgeving voor Druzen-studenten

Het Nederlandse ambtsbericht vermeldt dat Druzen-studenten zich eind april en begin mei 2025 bedreigd voelden aan universiteiten in onder meer Damascus, Homs, Hama, Aleppo en Latakia. Naar schatting verlieten ongeveer 9.000 Druzen-studenten in mei 2025 hun universiteitscampus en keerden zij terug naar Sweida; velen keerden nadien niet terug. Dit wordt niet als zelfstandig bewijs van vervolging gebruikt, maar als relevante aanwijzing dat ervaren onveiligheid geografisch niet tot Sweida beperkt was.

6. Juli 2025: de crisis in Sweida

Dit paper erkent dat het geweld in Sweida meerdere partijen kende en dat ook Druzen-gewapende groepen aan gevechten deelnamen. Schendingen tegen burgers door iedere partij moeten onafhankelijk worden onderzocht en verantwoord. De beschermingsvraag ziet op burgers die vanwege hun religieuze identiteit of door ernstige schade risico lopen, en op de vraag of effectieve nationale bescherming beschikbaar is.

Vanaf 13 juli 2025 escaleerde het geweld. VN-organen, het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken, Amnesty International, Human Rights Watch en andere onafhankelijke bronnen documenteerden onder meer buitengerechtelijke executies, willekeurige detentie, ontvoering, gedwongen verdwijning, seksueel geweld, plundering, brandstichting, vernieling van religieuze plaatsen, vernedering op grond van identiteit en grootschalige ontheemding.

Amnesty International documenteerde 46 Druzen die op 15 en 16 juli 2025 opzettelijk en onrechtmatig zouden zijn geëxecuteerd door regeringstroepen en daaraan gelieerde strijdkrachten. In een door Amnesty onderzochte zaak werd een man gevraagd of hij moslim of Druus was; nadat hij antwoordde dat hij Druus was, werd hij neergeschoten. Dit illustreert dat religieuze identiteit in gedocumenteerde gevallen rechtstreeks deel kon uitmaken van de selectie van slachtoffers.

7. Vermisten, ontvoerde vrouwen en seksueel geweld

Volgens informatie die door VN-experts is aangehaald, werden ten minste 105 Druzen-vrouwen en -meisjes ontvoerd; eind augustus waren ten minste 80 van hen nog vermist. In ten minste drie gevallen waren er meldingen van verkrachting vóór buitengerechtelijke executie. Het totale aantal vermisten bedroeg in die fase 763 personen. Het Nederlandse ambtsbericht van januari 2026 neemt deze cijfers op als relevante landeninformatie.

8. Meer dan duizend doden en een uitzonderlijke humanitaire crisis

De exacte slachtofferaantallen verschillen per bron en meetmoment. Het Nederlandse ambtsbericht vermeldt dat het Syrian Network for Human Rights 1.013 doden documenteerde tussen 13 juli en 1 augustus 2025. Latere Europese informatie verwijst naar een VN-schatting van ten minste ongeveer 1.700 doden, waarbij het merendeel uit de Druzen-gemeenschap kwam, naast slachtoffers onder bedoeïenen en regeringstroepen. Deze verschillen worden bewust transparant weergegeven en niet samengevoegd.

9. Ongeveer 192.000 ontheemden

VN-experts rapporteerden dat het geweld leidde tot ongeveer 192.000 ontheemden, van wie circa 130.000 binnen Sweida en ongeveer 60.000 naar onder meer Daraa en Homs. Voor een relatief kleine provincie betekende dit een ingrijpende demografische en humanitaire schok, met verlies van woningen, eigendom, inkomen en toegang tot basisdiensten.

10. Tientallen dorpen verloren of zwaar beschadigd

Het Nederlandse ambtsbericht vermeldt dat meer dan dertig dorpen in het noorden en oosten van Sweida na de escalatie van juli 2025 onder controle van de overgangsregering kwamen. EUAA-bronnen beschrijven daarnaast ongeveer 35 Druzen- of gemengde dorpen waar woningen, gebedshuizen en bedrijven grotendeels werden geplunderd of verbrand. Voor veel oorspronkelijke bewoners is veilige terugkeer daardoor geen louter theoretische juridische vraag.

11. Geografische isolatie en de route Damascus-Sweida

De weg tussen Damascus en Sweida is de belangrijkste levensader van de provincie, maar werd tijdens de crisis afgesloten. VN-bronnen meldden dat de hoofdroute vanaf 12 juli gedurende langere tijd niet bruikbaar was en dat een VN-hulpkonvooi pas eind augustus opnieuw via de hoofdroute kon passeren. Het Nederlandse ambtsbericht beschrijft bovendien schietincidenten op voertuigen op deze route. De veiligheid en bereikbaarheid van deze weg moeten daarom expliciet worden betrokken bij iedere beoordeling van interne bescherming.

12. Economische en institutionele kwetsbaarheid

Naast direct geweld zijn er meldingen over vertraagde of uitblijvende salarissen van ambtenaren in Sweida en problemen met publieke instellingen. In augustus 2026 verschenen berichten dat werknemers in de publieke sector in Sweida een administratieve “clearance” moesten overleggen voor uitbetaling. Deze informatie wordt niet veralgemeniseerd tot alle Druzen in Syrië, maar kan als contextuele factor relevant zijn voor de feitelijke bestaansmogelijkheden van gezinnen in een al instabiele omgeving.

13. Zorgen over gelijke toegang tot gezondheidszorg

De zaak van de baby Lia wordt niet gepresenteerd als bewijs van een algemeen Syrisch beleid om Druzen medische zorg te weigeren. De gestelde discriminerende motivering is afkomstig van de familie en vereist onafhankelijke verificatie. De zaak wordt daarom uitsluitend als beperkte contextuele aanwijzing gebruikt. Voor de juridische beoordeling van interne bescherming moet vooral worden gekeken naar betrouwbare informatie over de feitelijke beschikbaarheid en toegankelijkheid van zorg en naar de individuele gezondheidssituatie van de asielzoeker.

14. Aantasting van religieuze identiteit

Tijdens het geweld werden Druzen-religieuze plaatsen vernield. Amnesty International documenteerde ook vernederende praktijken, waaronder het afscheren of afknippen van snorren die voor sommige Druzen een sociale en identiteitsbetekenis hebben. Wanneer iemand vanwege een zichtbaar groepskenmerk wordt vernederd, religieuze plaatsen worden aangevallen en in een gedocumenteerde executiezaak expliciet naar “moslim of Druus” wordt gevraagd, kan religieuze identiteit juridisch rechtstreeks relevant zijn voor de vervolgingsanalyse.

15. Historische ervaring in Idlib en vrees voor religieuze dwang

Druzen-gemeenschappen in Idlib stonden in het verleden onder jihadistische controle bloot aan druk rond religieuze gebruiken, beschadiging van heiligdommen en andere inmenging in hun religieuze en sociale leven. Individuele onbevestigde verklaringen over gedwongen gebed, kleding of bekering moeten steeds afzonderlijk worden geverifieerd. Het gedocumenteerde historische patroon mag echter als context niet worden genegeerd.

16. Een cumulatief en meerledig risico

Het risico kan niet tot één veiligheidsdienst of één gewapende factie worden gereduceerd. Direct geweld, sektarische retoriek, maatschappelijke opruiing, gewapende mobilisatie, beperkte mobiliteit, verstoring van diensten en economische druk kunnen elkaar versterken. De centrale juridische vraag is daarom niet alleen wie een persoon kan bedreigen, maar ook of er een autoriteit bestaat die hem of haar tegen staats- én niet-statelijke actoren daadwerkelijk en duurzaam kan beschermen.

17. Geen automatisch overtuigend binnenlands beschermingsalternatief

Een Druzen-asielzoeker kan niet zonder individuele analyse worden tegengeworpen dat hij of zij eenvoudig elders in Syrië kan wonen. Jaramana en Sahnaya kenden sektarisch geweld, duizenden studenten verlieten universiteiten in meerdere steden, de route Damascus-Sweida kende ernstige incidenten en ook buiten Sweida zijn Druzen-burgers gedood. Een plaats op de kaart is niet hetzelfde als daadwerkelijke bescherming. Veiligheid, toegang en redelijkheid moeten individueel worden getoetst.

18. Nederland erkent zelf het risico

Op 22 april 2026 wijzigde de Nederlandse regering het Syriëbeleid en nam Druzen officieel op als specifiek risicoprofiel. Als redenen werden onder meer de ernstige geweldsescalatie in Sweida, de ontvoering van Druzen-vrouwen en -meisjes en de vernieling van Druzen-heiligdommen genoemd. Deze kwalificatie maakt religieuze identiteit tot een relevante factor in de individuele terugkeerrisicoanalyse, zonder een automatisch recht op verblijf te creëren.

19. Het Nederlandse reisadvies als context, niet als asieltoets

Voor heel Syrië geldt een rood Nederlands reisadvies. Wij erkennen uitdrukkelijk dat een reisadvies juridisch niet gelijkstaat aan de asielrechtelijke toets. Het kan wel als politieke en feitelijke context relevant zijn. De asielbeslissing moet steeds zelfstandig worden genomen op basis van het toepasselijke recht, actuele landeninformatie en individuele omstandigheden.

20. Ook EUAA beschrijft vervolgingsrisico’s

EUAA noemt voor Druzen, afhankelijk van de individuele omstandigheden, onder meer buitengerechtelijke executie, foltering, willekeurige arrestatie, ontvoering, seksueel geweld en gedwongen verdwijning. Ook wordt gewezen op anti-Druzenretoriek en oproepen tot geweld online. Dit ondersteunt dat risico in bepaalde zaken verder kan gaan dan algemeen oorlogsgeweld en rechtstreeks aan religieuze identiteit kan zijn verbonden.

21. Juridisch kader

Het Vluchtelingenverdrag van 1951 beschermt personen met gegronde vrees voor vervolging wegens onder meer godsdienst. Artikel 3 EVRM verbiedt absoluut verwijdering naar een reëel risico op foltering of onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing. Verordening (EU) 2024/1347, van toepassing sinds 12 juni 2026, regelt onder meer vervolgingsgronden, daden van vervolging, actoren van vervolging of ernstige schade, actoren van bescherming, interne bescherming en subsidiaire bescherming.

Het Statuut van Rome bepaalt dat onder bepaalde strikte voorwaarden onder meer moord, gedwongen verplaatsing, gevangenneming, foltering, verkrachting, vervolging van een religieuze groep en gedwongen verdwijning misdrijven tegen de menselijkheid kunnen vormen wanneer zij deel uitmaken van een wijdverbreide of stelselmatige aanval tegen een burgerbevolking. Dit paper stelt niet dat reeds een definitieve internationale juridische kwalificatie van genocide of misdrijven tegen de menselijkheid is vastgesteld; het vraagt om ernstig, onafhankelijk onderzoek en verantwoordingsmechanismen.

22. Kernverzoeken aan de Tweede Kamer

Wij vragen de Tweede Kamer de regering op te roepen om het specifieke risicoprofiel van Druzen daadwerkelijk te laten doorwerken in individuele asielbeoordelingen; vluchtelingschap en subsidiaire bescherming afzonderlijk en kenbaar te toetsen; interne bescherming uitsluitend na volledige individuele toetsing tegen te werpen; EUAA-beoordelingen over actoren van bescherming expliciet te betrekken; en landeninformatie en beleid periodiek te actualiseren.

Bijzondere aandacht is gerechtvaardigd voor vrouwen en meisjes in het licht van ontvoering en seksueel geweld, voor de veiligheid en bereikbaarheid van de route Damascus-Sweida, en voor de vraag of economische, institutionele en humanitaire omstandigheden de feitelijke redelijkheid van terugkeer of interne vestiging aantasten. Nederland kan daarnaast binnen EU- en VN-verband onafhankelijke onderzoeken, bewijsbewaring, transitional justice en bescherming van religieuze minderheden ondersteunen.

23. Bescherming is geen gunst

Wij vragen niet om een privilege. Internationale bescherming is geen daad van medelijden, maar een juridisch stelsel dat bescherming moet bieden wanneer iemand een gegronde vrees voor vervolging of een reëel risico op ernstige schade loopt en zijn land geen effectieve bescherming kan bieden. De inzet is dat het recht vóór verdere schade werkt, niet pas erna.

24. Slotwoord aan de leden van de Tweede Kamer

Achter ieder IND-dossier staat een mens: een vader, moeder, student of kind die een woning, familie of toekomst heeft moeten achterlaten. Druzen vragen niet om boven anderen te worden geplaatst. Zij vragen om veiligheid, toegang tot onderwijs en werk en de mogelijkheid hun geloof wel of niet te praktiseren zonder dat hun identiteit een bron van gevaar wordt.

Nederland heeft Druzen zelf als specifiek risicoprofiel aangemerkt. VN-bronnen documenteren ontvoering, verdwijning en seksueel geweld; Nederlandse landeninformatie beschrijft het vertrek van duizenden Druzen-studenten; internationale mensenrechtenorganisaties documenteren buitengerechtelijke executies. Wij vragen daarom dat deze informatie zichtbaar en zorgvuldig doorwerkt in individuele beslissingen.

25. Juridische en praktische beoordeling van interne bescherming

Een binnenlands beschermingsalternatief mag niet worden aangenomen enkel omdat een andere stad of provincie op een bepaald moment minder geweld kent. De voorgestelde plaats moet daadwerkelijk veilig en bereikbaar zijn; de betrokkene moet er kunnen verblijven en toegang hebben tot documenten, huisvesting, gezondheidszorg, werk en onderwijs. Ook moet effectieve bescherming tegen relevante staats- en niet-statelijke actoren beschikbaar zijn.

Bij een Druzen-asielzoeker moeten onder meer zichtbaarheid van de identiteit, herkomst uit Sweida of een ander door sektarisch geweld getroffen gebied, familie- en sociale netwerken, veilige passage langs wegen en checkpoints, risico op discriminatie, wraak, ontvoering, arrestatie of religieuze druk worden onderzocht. Bescherming moet duurzaam zijn; tijdelijk relatief rustig zijn is onvoldoende wanneer instellingen niet in staat zijn schendingen te voorkomen, onderzoeken en bestraffen.

26. Verwachte tegenwerpingen en antwoorden

Tegenwerping: niet iedere Druus wordt persoonlijk vervolgd. Antwoord: dat wordt niet gesteld. Het specifieke risicoprofiel moet samen met herkomst, leeftijd, geslacht, eerdere ervaringen, individuele bedreigingen en de beschikbaarheid van bescherming worden beoordeeld.

Tegenwerping: het geweld in Sweida is een lokaal of algemeen gewapend conflict. Antwoord: algemeen geweld sluit niet uit dat daarbinnen afzonderlijke handelingen van vervolging op grond van religieuze identiteit plaatsvinden.

Tegenwerping: verhuizing naar Damascus is mogelijk. Antwoord: EUAA beschouwt Damascus niet als automatisch alternatief. Veiligheid, bron en bereik van het risico, toegang, middelen, netwerk, gezondheid en basisvoorzieningen moeten individueel worden getoetst.

Tegenwerping: sommige Druzen beschikken over lokale gewapende groepen. Antwoord: een gewapende lokale actor is niet zonder meer een effectieve, duurzame en toegankelijke actor van bescherming in de zin van het internationale en Europese beschermingsrecht.

Tegenwerping: sommige ondersteunende bronnen zijn lokaal of betreffen individuele gevallen. Antwoord: de centrale juridische analyse steunt primair op officiële Nederlandse bronnen, EUAA, de VN en internationale mensenrechtenorganisaties; lokale bronnen worden aanvullend en met expliciete beperkingen gebruikt.

Juridische conclusie

De gezamenlijke feiten wijzen erop dat het risico voor Druzen niet kan worden gereduceerd tot algemeen geweld of tot één actor. Er zijn gedocumenteerde aanwijzingen van targeting in verband met religieuze identiteit, naast risico’s van staats- en niet-statelijke actoren, tekortkomingen in effectieve bescherming en praktische problemen bij veilige interne vestiging. Iedere afwijzing of terugkeerbeslissing moet daarom individueel en actueel motiveren waarom in de concrete zaak geen vluchtelingschap of subsidiaire bescherming nodig is en waarom een eventueel binnenlands alternatief veilig, bereikbaar, redelijk en duurzaam is.

BIJLAGE – Institutionele transitie en bescherming van minderheden: de Druzen als toetssteen

Analytische notitie voor de Tweede Kamer

Waarom dit traject parlementair relevant is

Sinds de val van het Assad-regime in december 2024 bevindt Syrië zich in een ingrijpende politieke en institutionele overgang. Ahmed al-Sharaa werd op 29 januari 2025 president voor de overgangsperiode. Tegelijk begon de herstructurering van leger en veiligheidsdiensten, waarbij voormalige gewapende facties in staatsstructuren werden geïntegreerd. Een overgang van leiding over een gewapende organisatie naar leiding over een staat bewijst op zichzelf echter nog geen volledige institutionele transformatie.

De relevante parlementaire vraag is daarom niet of een persoon “veranderd” is, maar of de instituties die geweldsmacht uitoefenen daadwerkelijk onder het recht, een duidelijke commandostructuur, toezicht en verantwoordingsmechanismen zijn gebracht. Deze notitie trekt geen conclusie over persoonlijke strafrechtelijke verantwoordelijkheid zonder bewijs; zij onderscheidt individuele verantwoordelijkheid, toerekening aan strijdkrachten en staatsverantwoordelijkheid.

Historische context: Jabhat al-Nusra en Druzen-gemeenschappen

Al-Sharaa was eerder leider van Jabhat al-Nusra, dat in Syrië aan Al-Qaida was gelieerd. In 2016 werd de organisatorische band met Al-Qaida verbroken en volgden naams- en organisatieveranderingen; in 2017 ontstond Hayat Tahrir al-Sham. VN-documentatie beschrijft dat Druzen-gemeenschappen in Jabal al-Summaq in Idlib onder Jabhat al-Nusra druk ondervonden rond religieuze identiteit, kleding, sociale gebruiken en bekering. De gebeurtenissen in Qalb Lozeh in juni 2015, waarbij ten minste twintig Druzen werden gedood door leden van Jabhat al-Nusra, blijven relevant als historische toets voor de vraag hoe leidinggevenden omgaan met schendingen door ondergeschikte eenheden. Deze feiten bewijzen niet zonder meer persoonlijke strafrechtelijke verantwoordelijkheid van een specifieke leider.

Van gewapende facties naar staatsinstellingen

Administratieve integratie van facties in leger en veiligheidsdiensten is niet hetzelfde als volledige institutionele onderwerping aan het recht. Een geloofwaardige transformatie vereist ten minste: een duidelijke commandoketen, daadwerkelijke centrale controle, uniforme discipline, institutioneel toezicht, onafhankelijke onderzoeksmogelijkheden, effectieve individuele aansprakelijkheid en afwezigheid van feitelijke immuniteit wegens politieke of militaire positie.

Sweida 2025 als praktische toets

De gebeurtenissen in Sweida in juli 2025 vormen een belangrijke toets voor de institutionele transitie. De VN-Commissie van Onderzoek documenteerde onder meer doden, directe en willekeurige aanvallen op burgers, willekeurige arrestaties en ontvoeringen, foltering en mishandeling, plundering en vernieling, seksueel en gendergerelateerd geweld, aanvallen op religieuze plaatsen, sektarische beledigingen en grootschalige ontheemding. De Commissie besteedde ook aandacht aan de relatie tussen bepaalde tribale strijders en regeringstroepen en aan de vraag wanneer handelingen aan de staat kunnen worden toegerekend.

Daarmee verschuift de institutionele vraag van “wie pleegde de schending?” naar “wie had effectieve controle over de betrokken macht, welke preventieve maatregelen bestonden, welke onderzoeken zijn uitgevoerd en zijn verantwoordelijken daadwerkelijk ter verantwoording geroepen?”

Vragen die de Tweede Kamer kan stellen

Welke concrete maatregelen zijn genomen om voormalige gewapende facties onder één effectieve militaire en veiligheidscommandostructuur te brengen?
Bestaat voor alle eenheden een duidelijke en afdwingbare commandoketen en welke maatregelen gelden voor eenheden die feitelijke autonomie behouden?
Welke onafhankelijke onderzoeken zijn verricht naar de in Sweida gedocumenteerde schendingen, inclusief mogelijke betrokkenheid van eenheden die aan de overgangsautoriteiten zijn verbonden?
Zijn individuele verantwoordelijkheden vastgesteld en zijn verantwoordelijken vervolgd of disciplinair gesanctioneerd?
Welke concrete garanties bestaan voor bescherming van Druzen en andere religieuze en etnische minderheden, hun gebedshuizen, eigendommen, vermisten en ontheemden?
Welke criteria gebruikt Nederland om institutionele vooruitgang in Syrië te beoordelen en hoe wordt voorkomen dat internationale samenwerking ten koste gaat van accountability?
Welke rol kunnen Nederland en de EU spelen bij onafhankelijk onderzoek, bewijsbewaring, transitional justice en hervorming van de veiligheidssector?

Aanbevelingen voor Nederlands beleid

Beoordeel de transitie op instituties en aantoonbare werking, niet op namen of formele herstructurering alleen.
Steun onafhankelijke, transparante onderzoeken naar ernstige schendingen, inclusief de gebeurtenissen in Sweida.
Handhaaf het beginsel van individuele verantwoordelijkheid op basis van bewijs en voorkom feitelijke immuniteit door functie of politieke/militaire affiliatie.
Volg of de integratie van gewapende facties daadwerkelijk leidt tot uniforme commandovoering, discipline en accountability.
Maak bescherming van minderheden, vrijheid van godsdienst en gelijkheid voor de wet tot relevante indicatoren voor institutionele vooruitgang.
Steun transitional-justice-mechanismen voor slachtoffers, vermisten en ontheemden en investeer in bewijsbewaring en non-recurrence.

Slot van de bijlage

De overgang van leiding over een gewapende organisatie naar het presidentschap van een overgangsautoriteit bewijst op zichzelf geen volledige institutionele transformatie. De toets is of gewapende macht daadwerkelijk onder het recht is gebracht, of burgers zonder discriminatie worden beschermd, of schendingen onafhankelijk worden onderzocht en of verantwoordelijken ook binnen de nieuwe machtsstructuren kunnen worden aangesproken. De bescherming van Druzen is in dit verband geen verzoek om een sektarisch privilege, maar een concrete toets van een breder beginsel: kan iedere Syrische burger, ongeacht religieuze identiteit, op de staat rekenen voor bescherming in plaats van dat die identiteit zelf een bron van gevaar wordt?

The six case studies are not published here: they went to the parliamentary committee only, to protect the people concerned.